4 Ocak 2015 Pazar

ZAMAN



geçme zaman...
"insan olmak" biçiminin
daha keşfedilmemiş yoludur
elma şekeriyle
atılan çentik!
-ki rengi
bitmeyen gazoz tadıdır
acısı
çocukluğun-

geçme zaman...
unuttuğun adımdır
şimdi
yüzünü tanımadığın çocuk!

geçme zaman...
...
M.uysal

GÜN

Geçip gider gün...
Gülecek var'lar kalır
İlk durakta...
Yerlere atılan
Yüzler kalır.

Geçip gider gün
Gözlerin arasından
Her renkte
Hayat bulmaya.
Siyaha boyanır
Cümleler,
Geceye
Geçmez sözüm...

Geçip gitme
Gün...

M.uysal

UYAK


Şiirler
"Hayat devam ediyor." 'dur aslında.
Ölüm her durakta
Bir nefes arasıdır
O kadar...
Sınırlara dizilmiş
Memleketlere benzer
Her dize.
-Ve her uyak
Bi' nevi
Uyamamaktır
Kalem rejimine-
Demek ki
Ses benzerliği dışında
Bir de "Sen" benzerliğimiz var...
Ödünçtür
Tüm yarınlar,
Dünlere
Verilmek üzere...
Bu günüm
Sen'bolizm'den ibaret...

M.uysal

DOST'ALJİK


Bir deniz görürüm
Kasım'a boyanmış
Mavisi,
Bize benzer...
Kavuşmaz elleri
Ay ile gecenin.
Bir "ben" eser 
Poyraz görünümlü lodoslar arasından
Kapanır gökyüzü 
Tüm renklere
Bir deniz görürüm...
Her martı
Yalnızlık uçurur aslında
Bir ruhtan
Öte ruhlara.
Dilimizde
Keşke'leri kalır
Kuru şarkıların
Pek bi' "dost'aljik"...
"Nasıl geçti habersiz
O güzelim yıllarım..."

M.uysal

ANLAM

özgürlük
bi' renkse eğer
senin gibi
beyaz olmalı...
sonra
takılıp bir uçurtmanın peşinden
yarınlar dağıtılmalı
simsiyah bulutlara.
özgürlük olmalı
tüm kafeslerin
akla gelen
ilk anlamı...
M.uysal